Δευτέρα, 24 Μαρτίου 2014

25η μέρα εξορίας





Με απομάκρυνες από το δέρμα σου

σαν ξεραμένο αίμα μιας γρατζουνιάς
που δεν θυμάσαι πότε και που έγινε. 

Εκεί, στην εξορία
προσπαθώ να ορθοποδήσω
όσο ο αέρας λυσσομανά
κόλαση και νοσταλγία.

Καμία κλειστή κάμαρη 
δεν με προστατεύει
από τη μυρωδιά
της στεριάς που μυρίζεις.

Πώς να έρθω;
Και την θάλασσα εσύ την ορίζεις.

Πώς να μην έρθω;
Το χώμα σου έχει κάτι από μένα.

Πώς να μην έρθω;
Ξέρω μόνο να επιστρέφω.

Είναι ανάγκη να 'ρθω.
Θα 'ρθω.

Όχι άλλο εξόριστη.

Στο είχα πει από την αρχή.

Είσαι η πατρίδα μου.



Ερασιτέχνης Άνθρωπος






Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου