Πέμπτη, 18 Ιανουαρίου 2018

Καρφί-φιλί


Αποτέλεσμα εικόνας για φιλημα ιουδα


- Ποιο καρφί σε πόνεσε πιο πολύ;
- Το φίλημα του Ιούδα.


Ιησούς



Δευτέρα, 15 Ιανουαρίου 2018

Αλλαγή




Τα φιλιά άλλαξαν χείλια και σπίτια οι καρδιές. 



Ερασιτέχνης Άνθρωπος



Σάββατο, 13 Ιανουαρίου 2018

Η γείτων




Και ήτον
η γείτων
ξανθή, λευκοχίτων,
εστία χαρίτων
αφάτων, αρρήτων,
που έλεγα φρίττων,
το μέτωπον πλήττων
«Ω, είθε αχίτων
να ήτον
η γείτων!» 




Πάνος Γιαννόπουλος ή Τιμολέων Αμπελάς





Δευτέρα, 8 Ιανουαρίου 2018

Αν αγαπάς πώς να το καταλάβεις;




«... Άμα πεινάς το ξέρεις. Φωνάζουνε τα σπλάχνα σου. Άμα κρυώνεις, το ίδιο. Άμα αγαπάς, πώς να το καταλάβεις; Γιατί, τι είναι η αγάπη; Κάποιος πήγε να πει κάτι και δεν είπε τίποτα. Είπε πως είναι κάτι σαν φωτιά. Μα είναι;
Άλλος είπε πάλι, πως είναι δροσούλα, άλλος σαν δοξαριά. Τι είναι τέλος πάντων...»
«Βάλε μια δύση κι ένα βαρκάκι να λιώνει μέσα. Ομορφιά! Μα αν δεν υπάρχει μάτι να το δει, είναι ομορφιά;
Ένα πουλάκι κελαηδά ολομόναχο σ' ένα έρημο δάσος...
Αν δεν τ' ακούσει κανείς.. είναι κελάηδηγμα;
Κι είναι μπορετό να κελαηδήσει γλυκά ένα ολομόναχο πουλάκι, αν δεν υπάρχει πίσω από κάποιο φύλλο το αυτάκι ενός άλλου πουλιού;
Πήγαν κι οι σοφοί να πούνε κάτι πάνω σ' αυτό και τα κάνανε θάλασσα. Αυτοί, γι' αγάπη!... Τα μωρά ξέρουν περσσότερα.
Ένα λουλούδι είπε: «Αγάπη; Είμαι εγώ». Τρελαίνεσαι με τέτοια καμώματα. Ένας «Πέρσης» θα πει αυτό είναι «τρίχα».
Ένας βαρκάρης θ' αφήσει τα κουπιά και θα σκουπίσει το κούτελο του. Δε θα ξέρει να πει τίποτα. Μπορεί αυτό να είναι αγάπη.
Μα είναι; Ποιος να του το πει;
Όσο έχεις κάτι μέσα σου και δε χρειάζεται να το πεις, το έχεις και ησυχάζεις.
Σε καίει... Σε λιώνει... Εσύ το βλέπεις. Κι αντί να βάλεις τα κλάμματα, το ρίχνεις στο τραγούδι.
Είσαι μεθυσμένος και δεν έχεις πιει ούτε στάλα!
Αυτό το «πράμα» πρέπει να σκάβεις μέσα σου μια λακούβα να το θάβεις, κι ό, τι βρέξει.
Μην το λες πουθενά. Άστο να σε κάψει. Θα ξέρεις ότι χάνεσαι λίγο λίγο από μια αρρώστια που δεν ξέρεις τ' όνομά της.
Θα ξέρεις όμως ότι είναι μια αρρώστια, που σε κάνει όμορφο. Ομορφαίνεις και πεθαίνεις...
Κι όταν θα νομίσεις ότι πέθανες... θα 'χει τελειώσει η αρρώστια. Θα είσαι ζωντανός, μα θα είσαι και άσκημος.
Θα 'χεις φρικτά ασκημίσει.
Αλήθεια... αυτό είναι η αγάπη;
Όποιος αγαπά δεν μπορεί 
να το πει. Κι όποιος δεν αγαπά, δεν το ξέρει...



Μενέλαος Λουντέμης



(απόσπασμα από το βιβλίο του «Ένα παιδί μετράει τ' άστρα»)



Σάββατο, 6 Ιανουαρίου 2018

Υπάκουος σκύλος





Αν θέλεις σκύλο πάρε εμένα
μου λες κάτσε και κάθομαι
σήκω και σηκώνομαι
φέρε εκείνο ή το άλλο και είμαι πίσω στο λεπτό
ένα κόκκαλο αν πετάξεις θα σου πω πως μ' αγαπάς
ένα "μπράβο καλό σκυλάκι" σε υπακούω μια ζωή
με ένα κιχ τεντώνω τ' αυτιά να σε φυλάξω απ' τον εχθρό
στα ψέματα κάνω πως κοιμάμαι
να μπερδεύω τους κλέφτες και τα παιδιά με τις πέτρες
σπιτάκι μην μου κάνεις, κουλουριάζομαι στο χώμα
πλένομαι μόνη μου και από ακαθαρσίες τίποτα
και προς Θεού ούτε γαβγίζω, ούτε δαγκώνω.


Ερασιτέχνης Άνθρωπος








Τρίτη, 3 Οκτωβρίου 2017

Όλα




Όλα όσα έχω
όλα όσα μπορώ να θέλω
όλα όσα θέλω να έχω
όλα όσα μπορώ να πάρω
όλα όσα χρειάζομαι
όλα όσα μπορώ να έχω
όλα όσα μπορώ να φέρω
τα κουβαλάω.


Anna Breitenbach







Κυριακή, 27 Αυγούστου 2017

Η σύνθλιψη των σταγόνων






Σ’ αγαπώ απ΄ το φρύδι, απ’ τα μαλλιά, σε διαφιλονικώ σε διαδρόμους
λευκότατους όπου παίζονται οι πηγές του φωτός
σε αμφισβητώ σε κάθε όνομα, σε πιάνω με λεπτότητα ουλής
σου βάζω στα μαλλιά στάχτες από κεραυνό
και κορδέλες που κοιμούνταν στη βροχή.
Δεν θέλω να έχεις μια μορφή, να είσαι,
ακριβώς ότι έρχεται πίσω από το χέρι σου,
γιατί το νερό, υπολόγισε το νερό, και οι λέοντες
όταν διαλύονται στη ζάχαρη του μύθου,
και οι χειρονομίες, αυτή η αρχιτεκτονική του τίποτα,
ανάβοντας τις λάμπες της στη μέση της συνάντησης.
Όλο το αύριο είναι ο πίνακας όπου σε εφευρίσκω και σε σχεδιάζω
για να σε σβήσω σύντομα, έτσι δεν είσαι, ούτε καν
μ' αυτά τα ίσια μαλλιά, αυτό το χαμόγελο.
Ψάχνω το άθροισμά σου, στην άκρη της κούπας όπου το κρασί
είναι επίσης η σελήνη κι ο καθρέφτης,
ψάχνω αυτή τη γραμμή που κάνει να τρέμει ένας άνθρωπος
σε μια στοά του μουσείου.
Επίσης σ’ αγαπώ, και έχει καιρό και κρύο.




Χούλιο Κορτάσαρ