Θέλεις προικισμένους μαθητές;

Ο δάσκαλος του σχολείου προτιμάει να έχει μερικά στουρνάρια στην τάξη του παρά έναν μόνο ιδιοφυή μαθητή. Και κατά βάθος έχει δίκιο γιατί καθήκον του δεν είναι να μορφώνει εξαιρετικά μυαλά αλλά καλούς φιλολόγους, μαθηματικούς, και χρήσιμους ανθρώπους.






Έρμαν Έσσε

Πάτερ

Κάθε μέρα λες "Πάτερ ημών" και κάθε μέρα ζεις σαν ορφανός.



Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος

Δεδομένο

Έρθεις δεν έρθεις, θα σ' αγκαλιάζω.




Κωστής Παλαμάς

Είμαι εδώ

Ήμουν από πριν εδώ
Στο πρώτο μελανό κλάμα
Στη μπουκιά αεροπλανάκι
Στην κορνίζα του νηπιαγωγείου με τα αραιά δόντια
Στην πίεση απ' τα σιδεράκια
Στο λυσάρι που έβαζες-έβγαζες απ' το ράφι
Στη φωνή της μαμάς στο "Πρόσεχε" που έγινε γύψος και στο "έλα 11:30" που το 'κανες 3 το χάραμα
Στο πρόσωπο όλων των κοριτσιών σου
Στην τάβλα και στην καύλα του κρεβατιού
Στη μόνη στήλη του φωτός που μπαίνει απ' το παράθυρο
Στα στοιβαγμένα ρούχα του πατώματος
Στο ευπειθώς αναφέρω
Στο ξυπνητήρι στις 6:00 το πρωί
Στα 600 χιλιόμετρα μακριά
Στην κολόνια
Στο δέρμα
και στο αίμα σου.


Μ.Σ.

Ζυγίσματα λέξεων

Μου είπες, σου είπα και τα συναφή
η λέξη σου μου έπεσε βαριά
η λέξη σου ελαφριά για την περίσταση.

Αν το έλεγες μ' άλλη σειρά
αν έβαζες τέλεια, κόμμα ή θαυμαστικό
αν ρώτησες ή διαπίστωσες
αν τα κεφάλαια σου είχαν τόνο θα ήξερα αν γέρνω ή γερνώ
αν δεν χρειαζόταν να μαντέψω τα κρυφά και αν τα υπονοούμενα δεν ήτανε και τόσο υπό
αν μπορούσα να μην κρίνω βάσει του εαυτού μου
αν είχα τον μίτο του μυαλού σου

Αν μίλαγες με τις λέξεις σου και
δεν τις άφηνες να βράζουν στο κεφάλι

Αν ήξερες ορθογραφία θα ήμουν βέβαιη τι εννοείς, μισό ή μισώ;
Αν έβαζες έστω ωμέγα στο αγαπώ
μπορεί και να 'ταν μεγαλύτερο.




Μ.Σ.

Ευρεία κρίση, περιορισμένη γνώση

Γενικά, όλοι μας, βιαζόμαστε να εκφέρουμε κρίσεις. Έχουμε γνώμη για όλα, ακόμα κι όταν δεν ξέρουμε τίποτε σχετικά με το αντικείμενο για το οποίο μιλάμε. Σπαταλούμε απεριόριστο χρόνο σε προβλέψεις, υπολογισμούς, υποθέσεις, αποφάσεις και κρίσεις, χωρίς να έχουμε σχεδόν τίποτε το δεδομένο, χωρίς καμία θεμελίωση. Αυτό συμβαίνει κυρίως επειδή προσεγγίζουμε την κατανόηση των πραγμάτων μέσα από την περιορισμένη γνώση του εαυτού μας. 

Αγνώστου

Ιστορίες της δικής μας πόρτας

Η κα. Δείνα βάζει τον εαυτό της για ύπνο στις 23:45. Θέλει να κοιμάται 8 ώρες για να κρατιέται φρέσκια. Ξαπλώνει και μονολογεί, μην σκέφτεσαι χρυσή μου τι σου πάν και δεν απάντησες, τι δεν αρνήθηκες και το έκανες, ποιες οι υποχρεώσεις για αύριο και ποιο το πιθανό σενάριο καταστροφολογίας. Ξυπνά μια φορά γιατί ο άντρας της γύρισε πλευρό, δεύτερη γιατί ένα μηχανάκι έδωσε τέρμα τα γκάζια, τρίτη γιατί ζεστάθηκε και τέταρτη γιατί έσφιγγε πολύ τα δόντια. Κάθε φορά επαναλαμβάνει το ίδιο νανούρισμα σκέψεων για να καταφέρει τελικά να αποκοιμηθεί. Το πρωί μπαίνει στο μπάνιο δίχως ν' ανάψει το φως, φτύνει λίγο αίμα και μετά τον εαυτό της. Ο πονοκέφαλος πρώτης τάξεως την συντροφεύει απ' την πρώτη στιγμή της μέρας, γιατί όπως ίσως να ξέρετε, αλλά αν δεν ξέρετε δεν καταλαβαίνετε, είναι πολύ δύσκολο 8 ώρες να προσπαθείς να κοιμηθείς για να μείνεις φρέσκια.

Μαρία Σταϊκοπούλου