Τετάρτη, 11 Απριλίου 2018

Ερωτεύεσαι για να μάθεις ποιος είσαι




-Τι είναι λοιπόν το να ερωτεύεσαι αληθινά;

-Το να είσαι αληθινά ερωτευμένος είναι να πιστεύεις ότι με το να ερωτεύεσαι θα πάρεις μια αλήθεια για τον εαυτό σου. Ερωτευόμαστε αυτόν/ή που έχει την ανταπόκριση ή μια ανταπόκριση στην ερώτησή μας: «Ποιος είμαι;»


-Γιατί κάποιοι γνωρίζουν πώς να ερωτεύονται και κάποιοι άλλοι όχι;

-Μερικοί άνθρωποι ξέρουν πώς να προκαλέσουν τον έρωτα στο άλλο πρόσωπο, όντας εραστές κατά συρροή, παρομοίως άνδρες και γυναίκες. Γνωρίζουν τι ωθεί κάποιον να ερωτευτεί. Αλλά δεν ερωτεύονται απαραιτήτως, μάλλον παίζουν τη γάτα με το ποντίκι με το θήραμά τους. Για να ερωτευτείς πρέπει να παραδεχτείς την έλλειψή σου και να αναγνωρίσεις ότι χρειάζεσαι τον/την άλλο/η, ότι σου λείπει. Εκείνοι που νομίζουν ότι είναι πλήρεις μόνοι τους ή θέλουν να γίνουν δεν ξέρουν να ερωτεύονται. Και μερικές φορές το επιβεβαιώνουν με πόνο. Χειραγωγούν, κινούν τα νήματα αλλά για τον έρωτα δεν γνωρίζουν ούτε τα ρίσκα του ούτε την ευχαρίστησή του.



Jacques-Alain Miller




2 σχόλια:

  1. Ο πρώτος μας έρωτας είναι όταν είμαστε μικροί, στο σχολείο. Είναι ο ιδεατός έρωτας, όπως στα παραμύθια που διαβάζαμε όταν ήμασταν παιδιά. Τον εξιδανικεύουμε και πιστεύουμε ότι θα διαρκέσει για μια ζωή.Δεν έχει σημασία αν δεν αισθανόμαστε καλά μέσα στη σχέση ή αν βρίσκουμε τον εαυτό μας να «πνίγει» τα δικά μας θέλω για να την κάνουμε να δουλέψει, γιατί βαθιά μέσα μας πιστεύουμε πως έτσι υποτίθεται ότι πρέπει να είναι η αγάπη. Ο τρόπος που φαίνεται η σχέση μας προς τα έξω είναι πιο σημαντικός από αυτό που πραγματικά νιώθουμε.
    Η δεύτερη φορά, είναι η σκληρή. Αυτή είναι που μας διδάσκει μαθήματα για τους εαυτούς μας. Αυτή φέρνει μαζί της μεγάλο πόνο. Τον πόνο της απώλειας, την εξαπάτηση και τα ψέματα. Είναι το πιο δύσκολο και πιο περίπλοκο στην ζωή μας. Θεωρούμε, ότι έχουμε αποκτήσει εμπειρίες και γνώσεις από την προηγούμενη αγάπη και επιλέγουμε έναν τελείως διαφορετικό τύπο συντρόφου. Αρπάζουμε κάθε ευκαιρία να βελτιώσουμε την σχέση μας, αλλά κάθε προσπάθεια οδηγεί σε μεγαλύτερη αποτυχία. Για άλλη μια φορά, αδιαφορούμε για τα πραγματικά μας αισθήματα λόγω των ατελείωτων προσπαθειών να σώσουμε μια προβληματική σχέση. Το να προσπαθούμε να την κάνουμε να δουλέψει είναι πιο σημαντικό από το να σκεφτούμε αν όντως πρέπει να προσπαθήσουμε.Ο αγώνας δηλαδή για να κάνουμε την κατάσταση καλύτερη γίνεται πιο σημαντικός από την ίδια την κατάσταση. Είναι η αγάπη που ευχόμαστε να ήταν σωστή.
    Και η τρίτη είναι η αγάπη που ποτέ δεν βλέπεις να έρχεται. Εμφανίζεται συνήθως στην ζωή μας, όταν είμαστε έτοιμοι να τα παρατήσουμε. Έρχεται εκεί που δεν το περιμένουμε και δεν συνάδει με αυτό που έχουμε στο μυαλό μας ως ιδανική αγάπη. Δεν φαίνεται να είναι τέλεια. Είναι η σχέση που μας ταρακουνά αρκετά, γιατί δεν την είχαμε σχεδιάσει ποτέ. Αυτή είναι η αγάπη στην οποία ερχόμαστε κοντά με κάποιον και απλά ταιριάζουμε. Δεν υπάρχουν ιδανικές προσδοκίες σχετικά με το πώς θα πρέπει να συμπεριφέρεται ο άλλος και δεν υπάρχει πίεση στο να γίνουμε κάποιοι άλλοι από αυτό που είμαστε. Είναι η αγάπη που την νιώθουμε εντάξει. Είμαστε απλά αποδέκτες για αυτό που είμαστε πραγματικά. Αυτού του είδους η αγάπη μας διδάσκει να είμαστε αληθινοί και ότι μια σχέση δεν χρειάζεται να είναι τέλεια.
    Αξίζει λοιπόν να τον ζήσουμε έστω και για μια φορά στη ζωή μας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή