Δευτέρα, 18 Απριλίου 2016

Στα ξένα;




Πού τήνε βρήκε αυτός την αγαλλίαση
πώς τάχα δεν τον κυνηγάνε τα σκυλιά
πώς το ποδάρι του δεν είναι πια στο δόκανο
πώς έχει πια, ελεύθερος ερήμου
μπουχτίσει το νερό
πώς έγινε
-δήθεν για ν’ αναθρέψει πάλι-
και τα νοστάλγησε όλ’ αυτά
-σκυλιά και δόκανα και δίψες-
υπαρκτά
μεγάλη ελπίδα να το νοσταλγείς
ένα μαρτύριο ενώ δεν έχει λήξει.



Γιάννης Βαρβέρης 


(ποίημα από τη συλλογή «Στα ξένα», Κέδρος, 2001)





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου