Σάββατο, 6 Ιουνίου 2015

Πένθιμα Αναμενόμενο






Πρέπει να βρούμε τρόπο
να γεφυρώσουμε
τον έρωτα ανάμεσά μας.

Δεν πάει άλλο.
Με κούρασε η πτώση
στο κενό.

Έχω στα χέρια μου
τα Άνθη του Κακού.
Στο κεφάλι μου
ένα φρικτό πονοκέφαλο.

Δεν ξέρω αν πρέπει
να πιω μια ασπιρίνη
ή να ερωτευθώ την πρώτη Μαρία
που θα βρεθεί μπροστά μου.

Είναι κι αυτός ο χειμώνας
που με βυθίζει στο
αναπάντεχο.

Είσαι κι εσύ, που επιμένεις
ν’ αγαπώ το αναμενόμενο.






Αντώνης Τσόκος




(ποίημα από το βιβλίο του "Ένα ποτήρι ακόμη, Τσαρλς", Γαβριηλίδης, 2015)







Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου